A raxon prinçipâ pe-a quæ e peoñe son propense à moî inte l'istæ a l'é pe caxon do "doggio whahamy" de erte tempiatue e de erta umiditæ! I peoin, nasciui da-a Ciña do nòrd, soffran da-o cado do cado into cado d'istæ. E seu reixe en suscettile a-o marcio into terren umido, e e seu feugge se spanzeiva de lengê da-o sô ch’o sciorte.
Into dettaggio, e tempiatue erte d’istæ fan de mòddo che e peoñe intran inte un stato semi-dormante, con rallentâ o seu metabolismo. À tutti i mòddi, l’erta umiditæ do terren a l’impedisce a respiraçion de reixe, e a î rende suscettile a-o marcio. Combinou con unna fòrte luxe diretta do sô, l'ægua a s'evapoa a-a spedia da-e feugge, e e reixe no son boñe à sciorbî l'ægua, con provocâle à sciugâse e à moî.
Pe tegnî e peoñe a-o seguo inte l'istæ, gh'é beseugno de fornîghe o refrescamento e a proteçion do cado:
Shade: Mette unna ræ d'ombra into mezogiorno pe schivâ a luxe diretta do sô;
Controllo de l'ægua: Aspëta che o terren o no segge do tutto secco avanti d'ægua, e schivâ l'ægua stagnante;
Ventilaçion: Mette inte unn'aria ben apreuvo, lontan da-o cado.
